Tag: iOS

Peru I Cordillera Blanca | Canon del Pato

Blog Peru Blog South America

Peru I Cordillera Blanca | Canon del Pato

Chimbote:   18.01.2016

Een dagtrip naar Lagunas Llanganuco. 50 km ten noorden van Huaraz buigen we rechtsaf.  

Een onbevestigde weg van 25 km slingert omhoog naar 3850 meter waar de meren liggen.

De hellingen zijn tot op grote hoogte bewoond door de indiaanse bevolking. Ze bewerken hun kleine akkers zoals we zien voornamelijk nog met de hand.

We bevinden ons hier midden tussen de bergen met toppen boven de 6000 meter. De witte gletsjers blinken in de zon. Blanca…..

Op de weg terug heeft Jos het nationaal gerecht gegeten, Cuy (cavia

Van Huaraz via de Canon del Pato naar Chimbote aan de kust. Een rit van 200 km waar we
de hele dag voor nodig hebben

Hier komen de Cordillera Blanca en Cordillera Negra bij elkaar. Tot aan de Canon is het een normale asfalt weg. In de Canon is het nog 1  baan die kronkelt door 35 tunneltjes, ooit gebouwd voor een spoorlijn.

Het ravijn is behoorlijk diep, ik kijk maar liever vooruit…

Daarna houd het asfalt op en het dal en de weg breder, we hebben nog 70 km piste voor de boeg. Onze auto is natuurlijk gemaakt voor zoiets maar dan moet je hem niet ombouwen tot kampeer auto. Met een gangetje van 20 km sukkelen we voort en genieten volop van de
omgeving ondanks het gerammel van de potten en pannen en wat we al zo meer aan boord hebben. We willen onderweg eten maar vinden geen geschikte plek. Het is onvoorstelbaar dat in deze onherbergzame omgeving nog mensen kunnen leven. Als er ook maar ergens een beetje groen is staan er huizen en verbouwen ze wat.
Als we om 4 uur de grote weg bereiken gaan we daar eerst maar eten. Na nog een dik uur rijden komen we in ons hotel in Chimbote.

In die Nähe von Huaraz machen wir ein Tages Ausflug in die bergen zu 2 kleine Lagunen. 25 km Piste in Schlangen Linie der Berg hoch. Überall wohnen und arbeiten die Einwohner auf deren kleinen Acker. Rund herum sind die 6 tausender Berge.

 

Dann wieder weiter Richtung Küste. Wir nehme die Route durch die Canon del Pato

Die Straße ist sehr schmal und geht durch 35 Tunnel, aber noch asphaltiert. Aber irgendwann haben wir noch 70 km Piste zu meistern….und mit nur 20 kmh dauert das…am Abend erreichen wir die  Chimbote.

Argentinië | Salta

Blog Argentina Blog South America

Argentinië | Salta

Argentina | Salta  26.12.2015

Van Mendoza naar Salta.

Na een voorspoedige reis komen we aan in Mendoza. Alleen staat er geen taxi op ons te wachten. Goed dat je computers hebt waarop je het nodige bewaard. We vonden het telefoon nummer van Salentein. Gebeld, de taxi was besteld en

bevestigd. Ze gingen er achteraan. Het bleek dat de taxi-chauffeur niet te bereiken was. Gelukkig kwam er direct een ander zodat we een goed uur later lekker op het terras van de Posada zaten te lunchen. De auto stond braaf op ons te wachten. Zondagmorgen hem rijklaar gemaakte, daarna wezen lunchen bij de buren, wijngoed Lazul, 5 gangen met bijpassende wijnen, we konden geen pap meer zeggen…
We blijven een dag langer in de Posada omdat we allebei behoorlijk verkouden zijn en een dag acclimatiseren ons goed doet.

Dinsdag dan op weg naar het noorden. Via Uspallata naar Barreal, als het ware langs de voet van de Andes. We overnachten op de Municipal camping van Barreal,” het Paradijs” aldus de auteur van de Lonely Planet, maar die heeft wel een hele rose bril op hebben we al vaker gemerkt!
Armoe is troef aan deze kant van Argentinië, zo ook in Barreal, maar de camping heeft vrij nieuw en schoon sanitair.

Even weer wennen aan het slapen in de
auto, maar binnen de kortste keren zitten we weer in onze routine. ’s Morgens om 10 is koffie drinken tijd, alleen is het hier 1 grote woestijn en schaduw niet voorhanden, ook het koken bij harde wind vergt weer enige oefening, een groot stuk vlees vliegt van het bord.

De tweede nacht slapen in San José de Jachal, hier worden we om half 1 ‘ s nachts gewekt door keiharde muziek, ze zijn de feestavond voor morgen, kerstavond, aan het voorbereiden. Na een half uur Jos er maar eens naar toe, ze hadden niet door dat er mensen op de camping stonden….daarna goed geslapen.

 

Het blijft een woest en ledig land, bergen en valleien, bochten en kilometers rechte wegen, wel mooi.
De camping in San Blas is er een van het primitieve soort gerund door een bevlogen, aardige doe het zelfer. Laat ons vol trots zien wat hij zo al gemaakt heeft, kippen, eenden, kalkoenen en honden omringen ons. Hij neemt ons mee naar het irrigatie bekken, neemt een duik en aangezien het erg warm is volgt Jos zijn voorbeeld. Gelukkig is dit een rustig oord voor kerstvond, wat in Argentinië gevierd wordt met knal en vuurwerk, vroeg naar bed en geslapen als een bl

Cafayate is het tweede wijngebied van Argentinië met cactussen in de wijngaard, helaas is op 1e kerstdag alles gesloten. De eerste camping was een zandbak en vol, de twee paste ons beter, klein en rustig…… Tot om middernacht ergens in de buurt het feest weer begon, keiharde muziek tot in de kleine uurtjes

 

Het eerste deel van de weg richting Salta gaat door de bergen met mooie uitgesleten rotsformaties. Salta ligt in een breed dal en is gewoon een grote stad. We zijn in een klein hotel, Villa del Virrey, koloniaal huis met maar 8 kamers. Vanwege de slechte nacht en een nog niet volledig uitgeziekte verkoudheid hebben we er maar een nachtje bij geboekt, gaan we morgen Salta wel bekijken.
Het centrum van Salta, uitgezonderd rondom de Plaza, is niet bijzonder. Er zijn nog wat oude gebouwen en er staat een kathedraal. Voor ons blijft Mendoza de mooiste stad van Argentinië.

Zondagmorgen in Salta, lekker rustig het centrum rondom de Plaza bekeken.
Daar staan nog wat oude gebouwen en een kathedraal waar we net de zegen ontvingen toen we even gingen kijken. Lekker gegeten en de middag in het tuintje en poedelbadje doorgebracht. Toch hebben we
wat opgelopen want we hadden een slechte nacht en Jos diarree.

 

 

De volgende morgen via Jujuy naar Susques, onderweg heb ik het stuur overgenomen omdat Jos niet fit was. Overnacht in een Refugio en de volgende morgen de grens over op de Juma pas naar San Pedro de Atacama.

 

Salta | 26.12.2015

Nach eine gute Reise in Mendoza angekommen warten wir auf unsere Taxifahrer, aber nein, nicht da. Nach einige Telefonate, gut wenn man im Computer alte Mails aufbewahrt mit Telefon Nummer, mit Salentein kam ein Ersatz wagen. Eine Gute Stunde später saßen wir auf die Terrasse der Posada beim Lunch.
Am Sontag er Defender fertig gemacht, dann ein schönes Essen und trinken beim Nachbar Weingut.
Wir bleiben ein Tag länger weil wir noch sehr erkältet sind.
Am Dienstag dann über Upsallata nach Barreal, die Reise Routine kommt schnell wieder, Kaffee um 10 auch wenn kein Schatten ist, Essen und kochen bei Sturmwind (steak fliegt vom teller)
Auch dieses Teil Argentinien ist Wüste und kaum bewohnt,  Berge und Täler, Kilometer gerade Wege ohne Verkehr.
Auf der Camping in San José de Jachal wird das Festzelt fertig gemacht für morgen, Heiligabend, nachts um 12 wird lautstark die Musikanlage getestet.
San Blas der nächste stop. Kleine Camping geführt von einen Bastler der sehr stolz alles zeigt, abtaucht im Irrigation Becken weil es zu warm ist, Jos dann auch rein springt… Hühner, Enten und Hunden begleiten uns…
Cafayate ist der 2e Weingegend Argentinien, leider am Weihnachten alles zu, nix mit Weinprobe!
finden eine kleine ruhige Campingplatz ….. Bis um Mitternacht irgend in der Gegend die Party wieder los geht bis in die frühe morgen Stunden.
Jetzt in Salta, kleinens Hotel, kolonial Haus. Bleiben hier zwei Nächte damit wir wieder unser Schlaf bekommen.

Am Sontag Salta angesehen. Um der Plaza sind noch einige Altbauten und der Kathedrale. Der Mittag im garten, mit kleiner Pool, verbracht.

Nach einem schlechte Nacht weiter Richtung Susques wo wir übernachten in ein Refugio. Über Pas Juma, Grenze Chili,

 

Brazilië  I Regenwoud/Amazonas

Blog Brazilie Blog South America

Brazilië I Regenwoud/Amazonas

Brazilië:  Amazonas  06.01.2014

Vrijdag morgen waren we om 12.00 uur bij de haven. Onze man van het reisbureautje regelde de verdere papier kraam en incasseerde het geld en wel 1400,– Real, dat is ca € 450,–. Op de bonnetjes stonden echter andere bedragen, de helft. Toen Jos later een foto van hem maakte stond hij wel heeeel enthousiast te zwaaien.

Over smalle planken de auto op de boot, we wilden in de auto slapen, maar toen we dat zeiden keken ze wel erg bedenkelijk. Wij maar weer de wal op om een paar hangmatten te kopen. Want zo overnacht en overdag je op een veerboot! Om 18.00 vertrek, door de hangmatten zag je de mensen niet meer, onder, boven, dwars, alle standen aanwezig.

Onze eerste nacht in een hangmat goed doorstaan. Onderweg een beetje “small talk” met een jonge priester in opleiding, hij kon, als een van de weinige jonge mensen hier, een beetje Engels. Toen hij de volgende dag uitstapte werd ik innig omarmd en werd gezegend met een kruisje op mijn voorhoofd. ( ben ik nu katholiek?).

De tweede dag het Amazone leven op en aan het water vanuit de hangmat bekeken. Af en toe worden er mensen met een klein snel bootje naar de kant gebracht.  We varen niet over de grote stroom van de Amazone maar door wat kleine aftakkingen, dat is natuurlijk veel leuker omdat je dan zicht op de oevers hebt.Toen er ’s avonds bij de laatste tussenstop een man zijn hangmat boven de onze hing heb ik mijn kussentje gepakt en heb in de auto overnacht.Vanmorgen vroeg bij zonsopgang een eerste blik op Belem. Vanuit het oerwoud duikt er opeens een ” Manhattan aan de Amazone” op.

Er was aan boord een jongen die Engels sprak en ons ook hielp met vertalen, van zijn ouders kregen we toen ze de boot verlieten een paar theedoeken met “gelukkig nieuwjaar” er op in het Portugees. Nu moeten we 4 uur wachten tot het hoog water is voordat de auto van de boot kan. Precies om 12.00 uur reden we van de boot en Belem in om er dan zo snel mogelijk weer uit te rijden, grote drukke steden, daar zijn we niet naar opzoek. Ons volgende doel is de omgeving van Fortaleza en dat ligt zo’n 1650 km verder.

Das Wichtigste haben wir am ersten geklärt, das Boot nach Belem, am 3 Januar fahren wir los. Deswegen noch ein bisschen Zeit Macapa und Umgebung  an zu Schauen. Ein schönes Fort gibts es, und Abends noch eine trinken am Ufer des Amazon. Am 3 Jan. Um 18 Uhr ist abfahrt. Wir hatten vor im Auto zu übernachten aber dann hat man uns so angeschaut das wir schnell Hängematten gekauft haben. Das Boot war sehr voll, die erste Nacht schlafen in eine Hängematte eine schöne Erfahrung ! Der nächste Tag das Treiben auf und an dass Wasser  erlebt. Wir fahren nicht nur über der Haupt Strom das Amazonas aber auch durch kleine neben Flüsse. Die zweite Nacht waren noch mehr Leute an bord, ein Mann hing seine matte noch über unser, dann bin ich ab ins Auto …Am 5 Jan. Morgens um 8 war da auf einmal ein Großstadt mitten im Jüngle, Belem. Aber weil dass Wasser zu niedrig war müßten wir noch bis 12 Uhr warten bis wir vom Schiff konnten. Im Belem ankommen und gleich wieder raus, Größe Städte sind nicht so unser Ding. Kommende Tagen fahren wir 1650 km bis ans Meer bei Forteleza.

 

Brazilië: Regenwoud   –   31.12.2013

Na aankomst met de veerboot in Oiapoque eerst naar de Police Federal, die moet je dan zien te vinden. Gelukkig was er een mede passagier die de weg wist. We hebben een stempel met de goedkeuring om 60 dagen hier te blijven.
Het stadje in om te tanken, want de diesel is bijna op, ja de Fransen staken noch steeds. Daarna eerst een dikke ketting met slot kopen om de reserveband beter vast te maken aan de achterdeur om diefstal te voorkomen, een Brasiliaanse medepassagier adviseerde Jos dringend dat te doen, hij kent zijn mede landgenoten…, dan noch wat geld wisselen en op weg.

De auto eerst laten wassen, er zat nog steeds rode modder op. Volgens onze informatie was er een nieuwe (asfalt)weg naar Macapa.

Wij dachten de eerste 200 km in goed 2 uur af te leggen dus hadden we geen haast, maar na een half uur veranderde de weg in een echte piste, mooi rood, vol gaten en ribbels, en dat wel 120 km lang. Het was al bijna donker toen er tot onze grote vreugde een strak grijs lint aan de horizon verscheen. Nog 60 km tot het volgende plaatsje Calcoene waar we na vijf uur onderweg te zijn geweest direct een slaapplek hebben opgezocht.

Onze eerste nacht in Brazilië in een echte Pousada!  Het landschap vanaf Calcoene veranderd van regenwoud in meer een savanne, dichter bij Macapa wordt het dan een vlakke delta met heel veel Eucalyptus plantages. Ook is er veeteelt, kuddes buffels en paarden. We verblijven de volgende nachten in een Ibis hotel in Macapa. We gaan hier oudejaarsavond vieren en moeten hier op zoek naar een Cargo boot die ons en de auto meeneemt naar Belem. Nieuwjaars morgen, alle straten leeg, weer naar Santana. Bij Google gekeken waar de haven was.

Gelijk bij aankomst werden we al aangehouden en gevraagd of we naar Belem willen. Zouden ze dit aan de auto kunnen zien? Geregeld, 3 januari om 12.00 bij de boot, op 5 januari zijn we dan in Belem. We gaan met een kleine passagier boot waarop een paar auto’s kunnen staan. In Macapa is niet zo veel te zien, er is wel een mooi fort en je kunt aan de Amazone oever op gezellige terrassen wat drinken. Luid is het wel, bijna elke auto heeft zijn radio op volle geluid sterkte staan. Wat wel opvalt is dat hier bijna uitsluitend mensen van Indiaanse afkomst wonen.

Eine alte Fähre bringt uns rüber nach Oiapuque, Weiter nach Calcoene, laut Reiseführer ist die Straße durchgehend Asphaltiert, aber nein, auf einmal hatten wir 120 km rote Piste zu fahren. Wenn es dann fast dunkel war würde die Straße wieder grau.. Angekommen in Calcoene in die erste Pousada geschlafen.. Jetzt ist in Europa Silvester, hier in Macapa am Ufer der Amazonas Fluss warten wir noch ein paar Stunden…

Alle lieben alles gute fürs neue Jahr.